Soms kan je al op reis zijn zonder een paspoort in de hand te hebben en een trein, auto of vliegtuig te bestijgen. Want af en toe kan je ook op een regenachtige middag in je lievelingsdekentje op de bank liggen met een kop warme chocolademelk terwijl je je heerlijk passief laat meeslepen naar een land dat de beeldbuis je toont. Lekker films kijken en zonder enige tijd, moeite of geld lekker meeliften naar het land van bestemming. En iedereen heeft wel een aantal films waar ze totaal dol op zijn vanwege de setting – de locatie. De beste films met de lekkerste bestemmingen! In dit geval: Agatha Christie’s grootse klassiekers Death on the Nile en Murder on the Orient-Express!

Death on the Nile (Moord op de Nijl)

Als sinds ik ongeveer kan lezen lees ik niets liever dan Agatha Christie. De heerlijk meeslepende beschrijvingen van de Britse maatschappij tijdens de jaren ’30 en ’40, vol met subtiliteit en intrige, een sluimerende dreiging van een misdaad – en dan ook nog veel high society die op locatie recreëert. Verrukkelijk! En ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen! De eerste keer dat ik Death on the Nile las was in een klein vakantiehuisje in Zeeland en ik was net teruggekomen van een vakantie in Hongarije, een jaar of tien geleden. Vakantie betekent voor mij: lezen en ik kroop dan ook meteen met mijn tweedehands filmeditie (opgedaan op een lokale boekenmarkt) van Death on the Nile op de bank. Zowel het boek als de klassieke film uit 1978 zijn een lust voor het oog en een mentale vakantiereis an sich. Zoals de titel al aangeeft speelt het grootste gedeelte van het epos zich in Egypte af. Maar niet zomaar massa-cruise en all-inclusive hotel Egypte – maar het Egypte van de 1930′s. Toen was vakantie nog luxe en was een cruise op de Nijl een heuse orientaalse ontdekkingstocht die nog niet overmatig misbruikt was door het grootschalige toerisme. (Tenminste, dit beeld wordt mooi geschetst in het verhaal.)

Screenshot uit "Death on the Nile"

De setting betreft een divers gezelschap aan reizigers die met een boot, de Karnak, de Nijl becruisen. Zoals gewend van een mystery, sterft er iemand tijdens de reis en is het aan de meesterspeurder Hercule Poirot om erachter te komen wie en waarom een van de mede-passagiers heeft vermoord. Voor de plotdetails moet ik toch echt iedereen doorverwijzen naar het boek. (Ik zou vooral aanraden eerst het boek te lezen en dan de film te genieten.)

Want de klassieker uit 1978 heeft een cast waar je u tegen zegt. Met Sir Peter Ustinov als Hercule Poirot, Angela Lansbury (“Jessica” uit Murder She Wrote), Jane Birkin, Mia Farrow tot aan Maggie Smith. Allemaal stuk voor stuk geniale acteurs waardoor de film een extra élan verkrijgt. Ook recent is Death on the Nile nog verfilmd met David Suchet in de rol van Hercule Poirot – ook zeker waard om te bekijken, maar ik heb nu eenmaal een zwak voor klassieke films die met groots budget en een dominante présence worden neergezet. Bij het zien van de film krijg je ongelofelijk veel zin ook op een nijlcruise te springen – ik dan, tenminste. Helaas zullen de hedendaagse boten er iets minder luxe en klassiek uitzien als uit het Christie tijdperk, maar het lijkt me nog steeds een fabuleuse vakantiemethode. Voor een best acceptabele prijs kan je tegenwoordig al all-inclusive op een nijlcruise: vanaf een euro of 500 zit je al op een boot (en dat is inclusief de vluchten). Voor een beetje extra luxe zul je waarschijnlijk een flinke duit meer moeten betalen.

Iemand ooit al eens op nijlcruise geweest? Ik ben benieuwd hoe dat was! Laat een reactie achter!

Murder on the Orient-Express

Ik hou van treinen, ook vandaag de dag. Alhoewel de gele NS treinen en ook de grijze Deutsche Bahn “Züge” niet bepaald spannend of extreem sfeervol zijn, vind ik het altijd prettig met de trein te reizen. Maar de échte ultieme treinreis vind je toch wel in Agatha Christie’s klassieker Murder on the Orient-Express (Moord op de Orient-Express). In deze klassieke moordvertelling van de Britse queen of crime vindt er wederom een moord plaats, maar dit maal op de trein. De Orient-Express reist van Istanbul naar Londen en Hercule Poirot reist ook mee, op weg naar huis. Natuurlijk draait hij zijn hand niet om voor een onderzoek en na een aantal dagen weet hij de moordenaar te ontdekken. Wederom verwijs ik door naar het boek zelf voor het plotgenot.

Maar niet alleen het plot, ook de betoverende setting is het lezen al waard. De Orient-Express is namelijk een van de meest luxe treinen ter wereld en vervoert in de eerste klasse de meest veeleisende en rijke reizigers. De compartimenten zijn betoverend, luxe en over-the-top. In de restauratiewagen krijgen de treinreizigers de meest smakelijke maaltijden voorgeschoteld en in een aparte coupé kunnen ze tot rust komen, een krant lezen of met de andere passagiers converseren. Een echte train of your dreams. Terwijl je ondertussen door betoverende landschappen reist en de meest mooie steden ter wereld aan doet.

Vandaag de dag rijdt er nog steeds een Orient-Express tussen London en Istanbul. Een absolute droomreis in ultieme luxe, waar helaas ook een flink prijskaartje aan vast zit. Vanaf een euro of vier duizend (!) kan een paar nachtjes mee. Voor mij persoonlijk dé droomreis die ik ooit nog een hoop te maken. Ik zeg: honeymoon, anyone?

Maar ook als je wat minder geld te besteden hebt kan je met gelijksoortige concepten (zoals de gewone mainstream Citynightline trein) door Europa reizen. Om een beetje extra luxe betaalbaar te maken kan je dan een eigen slaapcoupé reserveren, waar je bíjna Orient-Express gevoelens van krijgt!

Overigens zijn de links naar de reiswebsites puur informatief en probeer ik geen reizen te verkopen. Puur als inspiratie met een praktisch voorbeeld.

Foto’s: Orient Express I en Orient Express II

Meer reisartikelen: